24: 2 Albowiem serce ich myśli o drapiestwie, a wargi ich mówią o uciśnieniu.
24: 3 Mądrością bywa dom zbudowany, a roztropnością umocniony.
24: 4 Zaiste przez umiejętność komory napełnione bywają wszelakiemi bogactwami kosztownemi i wdzięcznemi.
24: 5 Człowiek mądry mocny jest, a mąż umiejętny przydaje siły.
24: 6 Albowiem przez mądrą radę zwiedziesz bitwę, a wybawienie przez mnóstwo radców mieć będziesz.
24: 7 Wysokie są głupiemu mądrości; w bramie nie otworzy ust swoich.
24: 8 Kto myśli źle czynić, tego złośliwym zwać będą.
24: 9 Zła myśl głupiego jest grzechem, a pośmiewca jest obrzydliwością ludzką.
24: 10 Jeźli będziesz gnuśnym, tedy w dzień ucisku słaba będzie siła twoja.
24: 11 Wybawiaj pojmanych na śmierć; a od tych, którzy idą na stracenie, nie odwracaj się.
24: 12 Jeźli rzeczesz: Otośmy o tem nie wiedzieli; izali ten, który waży serca, nie rozumie? a ten, który strzeże duszy twojej, nie rozezna? i nie odda człowiekowi według uczynków jego?
24: 13 Jedz miód, synu mój! bo dobry, i plastr słodki podniebieniu twemu;
24: 14 Tak umiejętność mądrości duszy twojej, jeźliże ją znajdziesz; onać będzie nagrodą, a nadzieja twoja nie będzie wycięta.
24: 15 Nie czyń zasadzki, niezbożniku! na przybytek sprawiedliwego, a nie przeszkadzaj odpocznieniu jego.
24: 16 Bo choć siedm kroć upada sprawiedliwy, przecie zaś powstaje; ale niezbożni wpadną w nieszczęście.
24: 17 Gdy upadnie nieprzyjaciel twój, nie ciesz się; i gdy się potknie, niech się nie raduje serce twoje;
24: 18 Aby snać nie ujrzał Pan, a nie podobałoby się to w oczach jego, i odwróciłby od niego gniew swój na cię.
24: 19 Nie gniewaj się dla złośników, ani się udawaj za niepobożnymi;
24: 20 Boć nie weźmie złośnik nagrody; pochodnia niepobożnych zgaśnie.
24: 21 Synu mój! bój się Pana i króla, a z niestatecznymi nie mięszaj się;
24: 22 Boć znagła powstanie zginienie ich, a upadek obydwóch któż wie?
24: 23 I toć też mądrym należy: wzgląd mieć na osobę u sądu, nie dobra.
24: 24 Tego, który mówi niepobożnemu; Jesteś sprawiedliwy, będą ludzie przeklinać, a narody się nim brzydzić będą.
24: 25 Ale którzy go karzą, szczęśliwi będą, a przyjdzie na nich błogosławieństwo każdego dobrego.
24: 26 Pocałują wargi tego, co mówi słowa prawdziwe.
24: 27 Rozrządź na polu robotę twoję, a sprawuj pilnie rolę swoję; a potem będziesz budował dom twój.
24: 28 Nie bądź świadkiem lekkomyślnym przeciw bliźniemu swemu, ani czyń łagodnych namów wargami swemi.
24: 29 Nie mów: Jako mi uczynił, tak mu uczynię; oddam mężowi temu według uczynku jego.
24: 30 Szedłem przez pole męża leniwego a przez winnicę człowieka głupiego;
24: 31 A oto porosła wszędzie ostem; pokrzywy wszystko pokryły, a płot kamienny jej rozwalił się.
24: 32 Co ja ujrzawszy złożyłem to do serca mego, a widząc to wziąłem to ku przestrodze.
24: 33 Trochę się prześpisz, trochę podrzemiesz, trochę złożysz ręce, abyś odpoczywał;
24: 34 A wtem ubóstwo twoje przyjdzie jako podróżny, a niedostatek twój jako mąż zbrojny.
