22: 2 Bogaty i ubogi spotkali się z sobą; ale Pan jest obydwóch stworzycielem.
22: 3 Ostrożny widząc złe ukrywa się; ale prostacy wprost idąc wpadają w szkodę.
22: 4 Pokory i bojaźni Pańskiej nagrodą jest bogactwo, i sława i żywot.
22: 5 Ciernie i sidła są na drodze przewrotnego; kto strzeże duszy swej, oddala się od nich.
22: 6 Ćwicz młodego według potrzeby drogi jego; bo gdy się zstarzeje, nie odstąpi od niej.
22: 7 Bogaty nad ubogimi panuje; ale ten, co pożycza, sługą bywa tego, który mu pożycza.
22: 8 Kto sieje nieprawość, żąć będzie utrapienie, a rózga gniewu jego ustanie.
22: 9 Oko dobrotliwe, toć będzie ubłogosławione; bo udziela chleba swego ubogiemu.
22: 10 Wyrzuć naśmiewcę, a ustanie zwada; owszem uspokoi się swar i pohańbienie.
22: 11 Kto miłuje czystość serca, a jest wdzięczność w wargach jego, temu król przyjacielem będzie.
22: 12 Oczy Pańskie strzegą umiejętności; ale przedsięwzięcia przewrotnego podwraca.
22: 13 Leniwiec mówi: Lew na dworzu, w pośród ulicy bym był zabity.
22: 14 Usta obcych niewiast są dół głęboki; na kogo się Pan gniewa, wpadnie tam.
22: 15 Głupstwo przywiązane jest do serca młodego; ale rózga karności oddali je od niego.
22: 16 Kto ciemięży ubogiego, aby sobie przysporzył, także kto daje bogatemu: pewnie zubożeje.
22: 17 Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej;
22: 18 Boć to będzie uciechą, gdy je zachowasz w sercu twojem, gdy będą społem sporządzone w wargach twoich;
22: 19 Aby było w Panu ufanie twoje; oznajmujęć to dziś, a ty tak czyń.
22: 20 Izalim ci nie napisał znamienitych rzeczy z strony rad i umiejętności,
22: 21 Abym ci do wiadomości podał pewność powieści prawdziwych, abyś umiał odnosić słowa prawdy tym, którzy cię posłali.
22: 22 Nie odzieraj nędznego, przeto że nędzny jest; ani ubogiego w bramie uciskaj.
22: 23 Albowiem Pan się podejmie sprawy ich, i wydrze duszę tym, którzy im wydzierają.
22: 24 Nie bądź przyjacielem gniewliwemu, a z mężem popędliwym nie obcuj,
22: 25 Byś snać nie przywykł ścieszkom jego, a nie włożył sidła na duszę swoję.
22: 26 Nie bywaj między tymi, którzy ręczą; ani między rękojmiami za długi;
22: 27 Bo jeźlibyś nie miał czem zapłacić, przeczżeby kto miał brać pościel twoją pod tobą?
22: 28 Nie przenoś starej granicy, którą uczynili ojcowie twoi.
22: 29 Widziałżeś męża rątszego w sprawach swoich? Takowyć przed królami staje, a nie staje przed podłymi.
