13: 2 Każdy będzie pożywał dobrego z owocu ust swoich; ale dusza przewrotnych krzywdy pożywać będzie.
13: 3 Kto strzeże ust swych, strzeże duszy swojej; kto lekkomyślnie otwiera wargi swe, będzie starty.
13: 4 Dusza leniwego żąda, a nic nie ma; ale dusza pracowitych zbogaci się.
13: 5 Słowa kłamliwego nienawidzi sprawiedliwy; ale niezbożny staje się obrzydliwym i shańbionym.
13: 6 Sprawiedliwość strzeże tego, który żyje bez zmazy; ale niezbożność podwraca grzesznika.
13: 7 Znajduje się taki co się czyni bogatym, a nie ma nic; i taki, co się czyni ubogim, choć ma wiele bogactw.
13: 8 Okup żywota człowieczego jest bogactwo jego; ale ubogi nie słucha łajania.
13: 9 Światłość sprawiedliwych jasna: ale pochodnia bezbożnych zgaśnie.
13: 10 Samą tylko pychą człowiek zwady wszczyna, ale przy tych, co radę przyjmują, jest mądrość.
13: 11 Bogactwa źle nabyte umniejszą się; ale kto je zgromadza ręką swą, przyczynia ich.
13: 12 Nadzieja długa wątli serce; ale żądość wypełniona jest drzewem żywota.
13: 13 Kto gardzi słowem Bożem, sam sobie szkodzi; ale kto się boi przykazania jego, odniesie nagrodę.
13: 14 Nauka mądrego jest źródłem żywota ku ochronieniu się sideł śmierci.
13: 15 Rozum dobry daje łaskę; ale droga przewrotnych jest przykra.
13: 16 Każdy ostrożny umiejętnie sobie poczyna; ale głupi rozpościera głupstwo.
13: 17 Poseł niezbożny upada we złe; ale poseł wierny jest lekarstwem.
13: 18 Ubóstwo i zelżywość przyjdzie na tego, który się wyłamuje z karności; ale kto przestrzega upominania, wysławiony będzie.
13: 19 Żądność wypełniona słodka jest duszy; ale odstąpić od złego, głupim jest obrzydliwością.
13: 20 Kto chodzi z mądrymi, mądrym będzie; ale kto towarzyszy z głupimi, startym będzie.
13: 21 Nieszczęście grzeszników ściga; ale sprawiedliwym Bóg dobrem nagrodzi.
13: 22 Dobry człowiek zostawia dziedzictwo synom synów swoich; ale majętność grzesznika sprawiedliwemu zachowana bywa.
13: 23 Obfita żywność na roli ubogich, a drugi ginie przez nieroztropność.
13: 24 Kto zawściąga rózgi swej, ma w nienawiści syna swego; ale kto go miłuje, wczas go karze.
13: 25 Sprawiedliwy je, i nasyca duszę swoję; ale żołądek niezbożnych niedostatek cierpi.
