37: 2 Pod wszystkiem niebem prosto go wypuszcza, a światłość jego po wszystkich kończynach ziemi.
37: 3 Za nią wnet huczy dźwiękiem, grzmi głosem zacności swojej, i nie odkłada innych rzeczy, gdy bywa słyszany głos jego.
37: 4 Dziwnie Bóg grzmi głosem swoim; sprawuje rzeczy tak wielkie, że ich rozumieć nie możemy.
37: 5 Bo mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także i do deszczu wolnego, i do deszczu gwałtownego.
37: 6 Rękę wszystkich ludzi zawiera, aby nikt z ludzi nie doglądał roboty swojej.
37: 7 Tedy zwierz wchodzi do jaskini, a w jamach swoich zostaje.
37: 8 Wicher z skrytych miejsc wychodzi, a zima z wiatrów północnych.
37: 9 Tchnieniem swojem Bóg czyni lód, tak iż się szerokość wód ściska.
37: 10 Także dla pokropienia ziemi obciąża obłok, i rozpędza chmurę światłem swojem.
37: 11 A ten się obraca w koło według rady jego, aby czynił wszystko, co Bóg rozkaże, na oblicze okręgu ziemskiego.
37: 12 A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności.
37: 13 Słuchajże tego pilnie, Ijobie! zastanów się, a uważaj dziwne sprawy Boże.
37: 14 Izali wiesz, kiedy co Bóg stanowi o tych rzeczach? albo gdy ma rozjaśnić światło obłoku swego?
37: 15 Izali wiesz, co za waga obłoków? Izali wiesz cuda Doskonałego we wszelakiej umiejętności?
37: 16 Wieszże, jako cię szaty twoje ogrzewają, gdy ucisza ziemię od południa?
37: 17 Izażeś z nim rozpościerał niebiosa, które są trwałe, a zwierciadłu odlewanemu podobne?
37: 18 Ukażże nam, co mu mamy powiedzieć; bo nie możemy sporządzić słów dla ciemności.
37: 19 Izali mu kto odniesie to, cobym mówił? I owszem, gdyby to kto przedłożył, byłby pewnie pożarty.
37: 20 Wszak teraz nie mogą ludzie patrzyć i na światło, gdy jest jasne na obłokach, gdy wiatr przechodzi, i przeczyszcza je.
37: 21 Od północy jako złoto przychodzi, ale w Bogu straszniejsza jest chwała.
37: 22 Wszechmogący jest, doścignąć go nie możemy; wielki w mocy, wszakże sądem i ostrą sprawiedliwością ludzi nie trapi.
37: 23 *** POSSIBLE ERROR IN BIBLE, TEXT MISSING HERE ***
