47: 2 Wszystkie narody klaskajcie rękoma, wykrzykajcie Bogu głosem wesela.
47: 3 Albowiem Pan najwyższy, straszny, jest królem wielkim nad wszystką ziemią.
47: 4 Podbija ludzi pod moc naszę, a narody pod nogi nasze.
47: 5 Obrał nam za dziedzictwo nasze chwałę Jakóba, którego umiłował. Sela.
47: 6 Wstąpił Bóg z krzykiem; Pan wstąpił z głosem trąby.
47: 7 Śpiewajcież Bogu, śpiewajcie; śpiewajcież królowi naszemu, śpiewajcie.
47: 8 Albowiem Bóg królem wszystkiej ziemi; śpiewajcież rozumnie.
47: 9 Króluje Bóg nad narodami; Bóg siedzi na świętej stolicy swojej. Książęta narodów przyłączyli się do ludu Boga Abrahamowego; albowiem Boże są tarcze ziemskie; skąd on zacnie jest wywyższony.
