130: 2 Panie! wysłuchaj głos mój: nakłoń uszów twych do głosu prośb moich.
130: 3 Panie! będzieszli nieprawości upatrywał, Panie! któż się zostoi?
130: 4 Aleć u ciebie jest odpuszczenie, aby się ciebie bano.
130: 5 Oczekuję na Pana; oczekuje dusza moja, i jeszcze oczekuje na słowo jego.
130: 6 Dusza moja oczekuje Pana, pilniej niż straż świtania, która strzeże aż do poranku.
130: 7 Oczekujże, Izraelu! na Pana; albowiem u Pana jest miłosierdzie, a obfite u niego odkupienie.
130: 8 Onci sam odkupi Izraela od wszystkich nieprawości jego.
