126: 2 Tedy były napełnione weselem usta nasze, a język nasz radością; tedy mówiono między narodami: Wielmożne rzeczy Pan uczynił z nimi.
126: 3 Wielmożne rzeczy Pan uczynił z nami, z czegośmy się bardzo uradowali.
126: 4 Przywróćże zaś, o Panie! pojmanie nasze, jako strumienie na południe.
126: 5 Którzy siali ze łzami, żąć będą z wykrzykaniem;
126: 6 Tam i sam chodząc z płaczem rozsiewa lud drogie nasienie; ale zaś przyszedłszy z radością znosić będzie snopy swoje.



