122: 1 Pieśń stopni Dawidowa. Weselę się z tego, że mi powiedziano: Do domu Pańskiego pójdziemy.
122: 2 Że stanęły nogi nasze w bramach twoich, o Jeruzalemie!
122: 3 O Jeruzalem pięknie pobudowane jako miasto w sobie wespół spojone!
122: 4 Bo tam wstępują pokolenia, pokolenia Pańskie, do świadectwa Izraelowego, aby wysławiały imię Pańskie.
122: 5 Albowiem tam są postawione stolice na sąd, stolice domu Dawidowego.
122: 6 Żądajcież pokoju Jeruzalemowi, mówiąc: Niech się szczęści tym, którzy cię miłują.
122: 7 Niech będzie pokój w basztach twoich, a uspokojenie w pałacach twoich.
122: 8 Dla braci moich i dla przyjaciół moich teraz ci będę żądał pokoju.
122: 9 Dla domu Pana, Boga naszego, będę szukał twego dobrego.