119: 2 Błogosławieni, którzy strzegą świadectw jego, i którzy go ze wszystkiego serca szukają;
119: 3 I którzy nie czynią nieprawości, ale chodzą drogami jego.
119: 4 Tyś przykazał, aby pilnie strzeżono rozkazań twoich.
119: 5 Oby wyprostowane były drogi moje ku przestrzeganiu praw twoich!
119: 6 Tedy nie będę zawstydzony, gdy się będę oglądał na wszystkie rozkazania twoje.
119: 7 Będę cię wysławiał w szczerości serca, gdy się nauczę praw sprawiedliwości twojej.
119: 8 Ustaw twoich z pilnością strzedz będę; tylko mię nie opuszczaj.
119: 9 Jakim sposobem oczyści młodzieniec ścieszkę swoję? Gdy się zachowa według słowa twego.
119: 10 Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.
119: 11 W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
119: 12 Błogosławionyś ty, Panie! nauczże mię ustaw twoich.
119: 13 Wargami mojemi opowiadam wszystkie sądy ust twoich.
119: 14 W drodze świadectw twoich kocham się więcej, niż we wszystkich bogactwach.
119: 15 O przykazaniach twoich rozmyślam, i przypatruję się drogom twoim.
119: 16 W ustawach twoich kocham się, i nie zapominam słów twoich.
119: 17 Daruj to słudze twemu, abym żył, a przestrzegał słów twoich.
119: 18 Odsłoń oczy moje, abym się przypatrzył dziwom z zakonu twego.
119: 19 Jestem gościem na ziemi; nie ukrywaj przedemną rozkazań twoich.
119: 20 Omdlewa dusza moja, pragnąc sądów twoich na każdy czas.
119: 21 Wytraciłeś pysznych; przeklęci są ci, którzy błądzą od rozkazań twoich.
119: 22 Oddal odemnie pohańbienie i wzgardę, gdyż strzegę świadecwt twoich.
119: 23 I książęta zasiadają, a mówią przeciwko mnie; wszakże sługa twój rozmyśla w ustawach twoich.
119: 24 Świadectwa twoje zaiste są mojem kochaniem, i radcami mymi.
119: 25 Przylgnęła do prochu dusza moja; ożywże mię według słowa twego.
119: 26 Drogi moje rozpowiedziałem, a wysłuchałeś mię; naucz mię ustaw twoich.
119: 27 Daj, abym zrozumiał drogę rozkazań twoich, ażebym rozmyślał o dziwnych sprawach twoich.
119: 28 Rozpływa się od smutku dusza moja; utwierdźże mię według słowa twego.
119: 29 Drogę kłamliwą oddal odemnie, a zakonem twoim udaruj mię.
119: 30 Obrałem drogę prawdy, a sądy twoje przekładam sobie.
119: 31 Przystałem do świadectw twoich; Panie! nie zawstydzajże mię.
119: 32 Drogą przykazań twoich pobieżę, gdy rozszerzysz serce moje.
119: 33 Naucz mię, Panie! drogi ustaw twoich, a będę jej strzegł aż do końca.
119: 34 Daj mi rozum, abym strzegł zakonu twego, ażebym go przestrzegał ze wszystkiego serca.
119: 35 Daj, abym chodził ścieżką przykazań twoich, gdyż w tem jest upodobanie moje.
119: 36 Nakłoń serce moje do świadectw twoich, a nie do łakomstwa.
119: 37 Odwróć oczy moje, aby nie patrzały na marność; na drodze twojej ożyw mię.
119: 38 Utwierdź wyrok twój słudze twemu, który się oddał bojaźni twojej.
119: 39 Oddal odemnie pohańbienie moje, którego się boję; bo sądy twoje dobre.
119: 40 Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.
119: 41 Niech na mię przyjdą litości twoje, Panie! i zbawienie twoje według wyroku twego.
119: 42 Tak abym odpowiedź mógł dać samą rzeczą temu, który mi urąga, gdyż ufam w słowie twojem.
119: 43 A nie wyjmuj z ust moich słowa najprawdziwszego; albowiem sądów twoich oczekuję.
119: 44 I będę strzegł zakonu twego zawsze, aż na wieki wieczne.
119: 45 A ustawicznie będę chodził na przestrzeństwie, bom się dopytał rozkazań twoich.
119: 46 Owszem, będę mówił o świadectwach twoich przed królmi, a nie będę zawstydzony.
119: 47 Bom się rozkochał w przykazaniach twoich, którem umiłował.
119: 48 Przyłożę i ręce moje do rozkazań twoich, które miłuję, a będę rozmyślał o ustawach twoich.
119: 49 Wspomnij na słowo wyrzeczone do sługi twego, któremeś mię ubezpieczył.
119: 50 Toć pociecha moja w utrapieniu mojem, że mię wyrok twój ożywia.
119: 51 Pyszni bardzo się ze mnie naśmiewają; wszakże się od zakonu twego nie uchylam.
119: 52 Bo pamiętam na sądy twoje wieczne, Panie! któremi się cieszę.
119: 53 Strach mię ogarnął nad niezbożnymi, którzy opuszczają zakon twój.
119: 54 Są mi ustawy twoje pieśniami w domu pielgrzymstwa mego.
119: 55 Wspominam sobie i w nocy na imię twoje, Panie! i strzegę zakonu twego.
119: 56 Toć mam z tego, że przestrzegam przykazań twoich.
119: 57 Rzekłem: Panie! to jest cząstka moja, przestrzegać słów twoich.
119: 58 Modlę się przed obliczem twojem ze wszystkiego serca; zmiłujże się nademną według słowa twego.
119: 59 Uważyłem w myślach drogi moje, a obróciłem nogi moje ku świadectwom twoim.
119: 60 Śpieszę się, a nie omieszkuję przestrzegać rozkazań twoich.
119: 61 Hufy niepobożnych złupiły mię; ale na zakon twój nie zapominam.
119: 62 O północy wstaję, abym cię wysławiał w sądach sprawiedliwości twojej.
119: 63 Jestem towarzyszem wszystkich, którzy się ciebie boją, i tych, którzy przestrzegają przykazań twoich.
119: 64 Panie! pełna jest ziemia miłosierdzia twego; nauczże mię ustaw twoich.
119: 65 Łaskawieś postąpił ze sługą twoim, Panie! według słowa twego.
119: 66 Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.
119: 67 Pierwej niżem się był uniżył, błądziłem; ale teraz wyroku twego przestrzegam.
119: 68 Dobryś ty i dobrotliwy; nauczże mię ustaw twoich.
119: 69 Uknowali hardzi kłamstwo przeciwko mnie; ale ja ze wszystkiego serca strzegę przykazań twoich.
119: 70 Serce ich zatyło jako sadło; ale się ja zakonem twoim cieszę.
119: 71 Jest mi to ku dobremu, żem był utrapiony, abym się nauczył ustaw twoich.
119: 72 Lepszy mi jest zakon ust twoich, niżeli tysiące złota i srebra.
119: 73 Ręce twoje uczyniły mię, i wykształtowały mię; dajże mi rozum, abym się nauczył przykazań twoich;
119: 74 Aby się radowali bojący się ciebie, ujrzawszy mię, że na słowo twoje oczekuję.
119: 75 Znam, Panie! iż są sprawiedliwe sądy twoje, a iżeś mię słusznie utrapił.
119: 76 Niechajże mię, proszę, ucieszy miłosierdzie twoje według wyroku twego, któryś uczynił słudze twemu.
119: 77 Niechże na mię przyjdą litości twoje, abym żył; bo zakon twój jest kochaniem mojem.
119: 78 Niech będą zawstydzeni pyszni, przeto, że mię chytrze podwrócić chcieli; ale ja rozmyślać będę w przykazaniach twoich.
119: 79 Niech się obrócą do mnie, którzy się ciebie boją, i którzy znają świadectwa twoje.
119: 80 Niech będzie serce moje uprzejme przy ustawach twoich, abym nie był zawstydzony.
119: 81 Tęskni dusza moja po zbawieniu twojem, oczekuję na słowo twoje.
119: 82 Ustały oczy moje, czekając wyroku twego, gdy mówię: Kiedyż mię pocieszysz?
119: 83 Chociażem jest jako naczynie skórzane w dymie, wszakżem ustaw twoich nie zapomniał.
119: 84 Wieleż będzie dni sługi twego? kiedyż sąd wykonasz nad tymi, którzy mię prześladują?
119: 85 Pyszni pokopali mi doły, co nie jest według zakonu twojego.
119: 86 Wszystkie przykazania twoje są prawdą; bez przyczyny mię prześladują; ratujże mię.
119: 87 Bez mała mię już wniwecz nie obrócili na ziemi; a wszakżem ja nie opuścił przykazań twoich.
119: 88 Według miłosierdzia twego ożyw mię, abym strzegł świadectwa ust twoich.
119: 89 O Panie! słowo twoje trwa na wieki na niebie.
119: 90 Od narodu do narodu prawda twoja; ugruntowałeś ziemię, i stoi.
119: 91 Według rozrządzenia twego trwa to wszystko aż do dnia tego; wszystko to zaiste jest ku służbie twojej.
119: 92 By był zakon twój nie był kochaniem mojem, dawnobym był zginął w utrapieniu mojem.
119: 93 Na wieki nie zapomnę na przykazania twoje, gdyżeś mię w nich ożywił.
119: 94 Twójcim ja, zachowajże mię; bo przykazań twoich szukam.
119: 95 Czekają na mię niezbożnicy, aby mię zatracili; ale ja świadectwa twoje uważam.
119: 96 Wszelkiej rzeczy koniec widzę; ale przykazanie twoje bardzo szerokie.
119: 97 O jakom się rozmiłował zakonu twego! tak, iż każdego dnia jest rozmyślaniem mojem.
119: 98 Nad nieprzyjaciół moich mędrszym mię czynisz przykazaniem twojem; bo je mam ustawicznie przed sobą.
119: 99 Nad wszystkich nauczycieli moich stałem się rozumniejszym; bo świadectwa twoje są rozmyślaniem mojem.
119: 100 Nad starców jestem roztropniejszy; bo przykazań twoich przestrzegam.
119: 101 Od wszelkiej złej drogi zawściągam nogi swoje, abym strzegł słowa twego.
119: 102 Od sądów twoich nie odstępuję, przeto, że ich ty mnie uczysz.
119: 103 O jako są słodkie słowa twoje podniebieniu memu! nad miód są słodsze ustom moim.
119: 104 Z przykazań twoich nabyłem rozumu: przetoż mam w nienawiści wszelką ścieszkę obłędliwą.
119: 105 Słowo twe jest pochodnią nogą moim, a światłością ścieszce mojej.
119: 106 Przysięgłem i uczynię temu dosyć, że będę strzegł sądów sprawiedliwości twojej.
119: 107 Jestem bardzo utrapiony; o Panie! ożyw mię według słowa twego.
119: 108 Panie! dobrowolne śluby ust moich przyjmij proszę za wdzięczne, a sądów twoich naucz mię.
119: 109 Dusza moja jest w ustawicznem niebezpieczeństwie; wszakże na zakon twój nie zapominam.
119: 110 Sidło na mię niezbożnicy zastawili; lecz ja się od przykazań twoich nie obłądzę.
119: 111 Za dziedzictwo wieczne wziąłem świadectwa twoje; bo są radością serca mego.
119: 112 Nakłoniłem serca mego ku wykonywaniu ustaw twoich ustawicznie, i aż do końca (żywota).
119: 113 Wymysły mam w nienawiści, a zakon twój miłuję.
119: 114 Tyś jest ucieczką moją, i tarczą moją; na słowo twoje oczekuję.
119: 115 Odstąpcież odemnie złośnicy, abym strzegł rozkazania Boga mojego.
119: 116 Utwierdźże mię według słowa twego, abym żył, a nie zawstydzaj mię w oczekiwaniu mojem.
119: 117 Podpieraj mię, abym był zachowany, i rozmyślał w ustawach twoich ustawicznie.
119: 118 Podeptałeś wszystkich, którzy się obłądzili od ustaw twoich; albowiem jest kłamliwa zdrada ich.
119: 119 Odrzucasz jako zużelicę wszystkich niezbożników ziemi; dla tego miłuję świadectwa twoje.
119: 120 Drży od strachu przed tobą ciało moje; bo się sądów twoich lękam.
119: 121 Czynię sądy i sprawiedliwość: nie podawajże mię tym, którzy mi gwałt czynią.
119: 122 Zastąp sam sługę twego ku dobremu, aby mię hardzi nie potłoczyli.
119: 123 Oczy moje ustały, czekając na zbawienie twoje, i na wyrok sprawiedliwości twojej.
119: 124 Obchodź się z sługą twoim według miłosierdzia twego, a ustaw twoich naucz mię.
119: 125 Sługamci ja twój, dajże mi zrozumienie; abym umiał świadectwa twoje.
119: 126 Czasci już, abyś czynił Panie! albowiem wzruszono zakon twój.
119: 127 Dlatego umiłowałem rozkazania twoje nad złoto, a nad złoto najwyborniejsze.
119: 128 Przeto, że wszystkie przykazania twoje, wszystkie prawdziwe być uznaję, a wszelkie ścieżki obłędliwe mam w nienawiści.
119: 129 Dziwne są świadectwa twoje; przetoż ich strzeże dusza moja.
119: 130 Początek słów twoich oświeca i daje rozum prostakom.
119: 131 Usta moje otwieram i dyszę; albowiemem przykazań twoich pragnął.
119: 132 Wejżyjże na mię, a zmiłuj się nademną weaług prawa tych, którzy miłują imię twoje.
119: 133 Drogi moje utwierdź w słowie twojem, a niech nademną nie panuje żadna nieprawość.
119: 134 Wybaw mię od uciśnienia ludzkiego, abym strzegł rozkazań twoich.
119: 135 Rozświeć nad sługą twoim oblicze twoje, a naucz mię ustaw twoich.
119: 136 Strumienie wód płyną z oczów moich dla tych, którzy nie strzegli zakonu twego.
119: 137 Sprawiedliwyś ty, Panie! i prawdziwy w sądach twoich.
119: 138 Przykazałeś sprawiedliwe świadectwa twoje, i wielce prawdziwe.
119: 139 Zniszczyła mię gorliwość moja, iż zapominają na słowo twoje nieprzyjaciele moi.
119: 140 Doskonale są doświadczone słowa twoje; dlatego się sługa twój w nich rozkochał.
119: 141 Jam maluczki i wzgardzony; wszakże przykazań twoich nie zapominam.
119: 142 Sprawiedliwość twoja sprawiedliwość wieczna, a zakon twój prawda.
119: 143 Ucisk i utrapienie przyszło na mię; przykazania twoje są kochaniem mojem.
119: 144 Sprawiedliwość świadectw twoich trwa na wieki; daj mi rozum, a żyć będę.
119: 145 Wołam ze wszystkiego serca, wysłuchajże mię, o Panie! a będę strzegł ustaw twoich.
119: 146 Wołam do ciebie, zachowajże mię, a będę pilen świadectw twoich.
119: 147 Uprzedzam cię na świtaniu i wołam, na słowo twoje oczekując.
119: 148 Uprzedzają straż nocną oczy moje, przeto, abym rozmyślał o wyrokach twoich.
119: 149 Panie! głos mój usłysz według miłosierdzia twego; według sądu twego ożyw mię.
119: 150 Przybliżają się, którzy naśladują złości, ci, którzy się od zakonu twego oddalili.
119: 151 Bliskoś ty jest, Panie! a wszystkie przykazania twoje są prawdą.
119: 152 Dawno to wiem o świadectwach twoich, żeś je na wieki ugruntował.
119: 153 Obacz utrapienie moje, a wyrwij mię; bom na zakon twój nie zapomniał.
119: 154 Stań przy sprawie mojej, a obroń mię; dla słowa twego ożyw mię.
119: 155 Dalekoć jest od niezbożników zbawienie; bo się nie badają o ustawach twoich.
119: 156 Wielkie są litości twoje, Panie! według sądów twoich ożyw mię.
119: 157 Wieleć jest prześladowców moich i nieprzyjaciół moich; wszakże od świadectw twoich nie uchylam się.
119: 158 Widziałem przestępców, i mierziało mię to, że wyroku twego nie przestrzegali.
119: 159 Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.
119: 160 Najprzedniejsza rzecz słowa twego jest prawda, a na wieki trwa wszelki sąd sprawiedliwości twojej.
119: 161 Książęta mię prześladują bez przyczyny; wszakże słów twoich boi się serce moje.
119: 162 Ja się weselę z wyroku twego, tak jako ten, który znajduje wielkie korzyści.
119: 163 Ale nienawidzę kłamstwa, i brzydzą się niem; ale zakon twój miłuję.
119: 164 Chwalę cię siedm kroć przez dzień, dla sądów twoich sprawiedliwych.
119: 165 Pokój wielki dajesz tym, którzy miłują zakon twój, a nie doznawają żadnego obrażenia.
119: 166 Panie! oczekuję zbawienia twego; a przykazania twoje wykonywam.
119: 167 Przestrzega dusza moja świadectw twoich; albowiem je bardzo miłuję.
119: 168 Przestrzegam przykazań twoich i świadectw twoich; albowiem wszystkie drogi moje są przed tobą.
119: 169 Panie! niech się przybliży wołanie moje przed oblicze twoje; według słowa twego daj mi zrozumienie.
119: 170 Niech przyjdzie prośba moja przed twarz twoję, a według obietnicy twojej wyrwij mię.
119: 171 Chwałę wydadzą wargi moje, gdy mię nauczysz ustaw twoich.
119: 172 Opowiadać będzie język mój wyroki twoje; bo wszystkie przykazania twoje są sprawiedliwość.
119: 173 Niech mi będzie na pomocy ręka twoja, gdyżem sobie obrał przykazania twoje.
119: 174 Panie! zbawienia twego pragnę, a zakon twój jest kochaniem mojem.
119: 175 Żyć będzie dusza moja, i będzie cię chwaliła, a sądy twoje będą mi na pomocy.
119: 176 Błądzę jako owca zgubiona, szukajże sługi twego; boć przykazań twoich nie zapominam.
