22: 2 I rzekł: Pan opoka moja i twierdza moja, i wybawiciel mój ze mną.
22: 3 Bóg, skała moja, w nim będę ufał, tarcz moja, róg zbawienia mego, podwyższenie moje, i ucieczka moja, zbawiciel mój, który mię od gwałtu wybawia.
22: 4 Wzywałem Pana chwały godnego, a od nieprzyjaciół moich byłem wybawiony.
22: 5 Albowiem ogarnęły mię były boleści śmierci, potoki niezbożnych przestraszyły mię.
22: 6 Boleści grobu ogarnęły mię, zachwyciły mię sidła śmierci.
22: 7 W utrapieniu mojem wzywałem Pana, a do Boga mego wołałem, i wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przyszło do uszów jego.
22: 8 Tedy się wzruszyła, a zadrżała ziemia, a fundamenty nieba zatrząsnęły, i wzruszyły się dla gniewu jego.
22: 9 Wystąpił dym z nózdrz jego, a ogień z ust jego pożerający; węgle rozpaliły się od niego.
22: 10 Nakłonił niebios i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.
22: 11 I jeździł na Cherubinach, i latał, i widzian jest na skrzydłach wiatrowych.
22: 12 Położył ciemność około siebie miasto przybytku, zgromadzenie wód z obłoki niebieskimi.
22: 13 Od jasności oblicza jego rozpaliły się węgle ogniste.
22: 14 Zagrzmiał Pan z nieba, a najwyższy wydał głos swój.
22: 15 Wypuścił i strzały, a rozproszył je, i błyskawicą potarł je.
22: 16 I okazały się głębokości morskie, a odkryły się grunty świata na fukanie Pańskie, na tchnienie Ducha z nózdrz jego.
22: 17 Posławszy z wysokości, przyjął mię, wyrwał mię z wód wielkich.
22: 18 Wybawił mię od nieprzyjaciela mego potężnego, od tych, którzy mię mieli w nienawiści, choć byli mocniejszymi nad mię.
22: 19 Uprzedzili mię w dzień utrapienia mego; ale Pan był podporą moją.
22: 20 I wywiódł mię na przestrzeństwo; wybawił mię; bo mię sobie upodobał.
22: 21 Oddał mi Pan według sprawiedliwości mojej, według czystości rąk moich oddał mi,
22: 22 Gdyżem strzegł dróg Pańskich, anim niezbożnie nie odstawał od Boga mego.
22: 23 Albowiem wszystkie sądy jego są przed obliczem mojem i ustawy jego, nie odstąpiłem od nich.
22: 24 A będąc doskonały przed nim, wystrzegałem się nieprawości mojej.
22: 25 Przetoż oddał mi Pan według sprawiedliwości mojej, według czystości mojej przed oblicznością oczu swych.
22: 26 Z miłosiernym miłosiernie postępujesz, z mężem doskonałym doskonałym jesteś.
22: 27 Z czystym czysty jesteś, a z przewrotnym surowie się obchodzisz.
22: 28 Ale wybawiasz lud ubogi, a oczy twoje przed wyniosłymi opuszczasz.
22: 29 Tyś zaiste pochodnią moją, o Panie, a Pan oświeci ciemności moje.
22: 30 Bo w tobie przebiegłem wojsko, w Bogu moim przekroczyłem mur.
22: 31 Droga Boża jest doskonała, wyrok Pański nader czysty, tarczą jest wszystkim, którzy w nim ufają.
22: 32 Albowiem któż jest Bogiem oprócz Pana? a kto opoką oprócz Boga naszego?
22: 33 Bóg jest mocą moją w wojsku, on czyni doskonałą drogę moję.
22: 34 Równa nogi moje z jeleniemi, na wysokich miejscach moich stawia mię.
22: 35 Ćwiczy ręce me do boju, tak że kruszę łuk miedziany ramiony swemi.
22: 36 Albowiem dałeś mi tarcz zbawienia mego, a w cichości twojej rozmnożyłeś mię.
22: 37 Rozszerzyłeś kroki moje podemną, tak iż się nie zachwiały kostki moje.
22: 38 Goniłem nieprzyjacioły moje, i wytraciłem je, a nie wróciłem się, ażem je wyplenił.
22: 39 I wyniszczyłem je, i poprzebijałem je, tak iż nie powstaną: upadli pod nogami mojemi.
22: 40 Tyś mię przepasał mocą ku bitwie, a powaliłeś pod mię powstające przeciwko mnie.
22: 41 Nadto podałeś mi szyję nieprzyjaciół moich, którzy mię mieli w nienawiści, i wykorzeniłem je.
22: 42 Poglądali, ale nie był wybawiciel; wołali na Pana, ale ich nie wysłuchał.
22: 43 I potarłem je jako proch ziemi, jako błoto na ulicach podeptawszy je, rozmiotałem je.
22: 44 Tyś mię od sporu ludu mego wyrwał; zachowałeś mię, abym był głową narodów; lud, któregom nie znał, służy mi.
22: 45 Synowie obcy kłamali mną, a skoro usłyszeli, byli mi posłuszni.
22: 46 Synowie obcy opadali, a drżeli i w zamknieniu swem.
22: 47 Żyje Pan, i błogosławiona skała moja; niechże będzie wywyższony Bóg, opoka zbawienia mego.
22: 48 Bóg jest, który mi dawa pomsty, a podbija narody pod mię.
22: 49 Który mię wywodzi od nieprzyjaciół moich, a nad tymi, którzy powstają przeciwko mnie, wywyższasz mię, od człowieka niepobożnego wybawiasz mię.
22: 50 Przetoż będę cię wyznawał Panie między narodami; a imieniowi twemu śpiewać będę.
22: 51 On jest wieżą zbawienia króla swego, a czyniący miłosierdzie nad pomazańcem swoim Dawidem, i nad nasieniem jego aż na wieki.
