74.  Duszo coś grzechem zmęczona

 
1.
Duszo coś grzechem zmęczona,
w Zbawcy objęcia się skryj.
Patrz, On wyciąga ramiona
pospiesz do Niego i żyj.
On twe wołanie usłyszy,
wnet na ratunek pospieszy,
serce znękane pocieszy.
Pójdż, w Jego objęcia się skryj!
Pójdż, w Jego objącia się skryj!
 
2.
Wiernym obrońcą On będzie,
serce ukoi co drży.
W każdej pomoże ci biedzie,
otrze z czułością twe łzy.
Pospiesz, bo czasu już nie ma,
cóż ci pomogą westchnienia?
W Zbawcy twych trosk ukojenie.
On otrze z czułością twe łzy.
On otrze z czułością twe łzy.