257.  Naucz modlić mnie, Boże

1.
Naucz modlić mnie, Boże, do Ciebie,
Całą duszą i sercem Cię czcić.
W poświęceniu, zaparciu się siebie,
Służyć Tobie i wiernym Ci być.
W poświęceniu, zaparciu się siebie,
Służyć Tobie i wiernym Ci być.
2.
Naucz modlić mnie, Boże, do Ciebie,
Moje serce w ofierze Ci dać.
Naucz szczerze miłować bliźniego
I na zawsze w miłości Twej trwać.
Naucz szczerze miłować bliźniego
I na zawsze w miłości Twej trwać.
3.
Naucz modlić mnie, Boże, do Ciebie,
Wszystko jawne przed Tobą ma być.
Naucz zawsze i w każdej potrzebie
Szukać Ciebie i z Tobą wciąż żyć.
Naucz zawsze i w każdej potrzebie
Szukać Ciebie i z Tobą wciąż żyć.
4.
Naucz modlić mnie, Boże, do Ciebie,
Gdy me życie spokojne jak toń.
I gdy w burzy, w ucisku, w potrzebie
Raczże zawsze mi podać Swą dłoń.
I gdy w burzy, w ucisku, w potrzebie
Raczże zawsze mi podać Swą dłoń.
5.
Naucz modlić mnie, Boże, do Ciebie,
W przykazaniach codziennie Twych żyć.
Daj mi spocząć po trudach mych w niebie,
Bym na wieki szczęśliwym mógł być.
Daj mi spocząć po trudach mych w niebie,
Bym na wieki szczęśliwym mógł być.
6.
Naucz modlić mnie, Boże, do Ciebie,
W woli Twojej odnaleźć swój cel.
A gdy przyjmiesz mię w końcu do Siebie,
Przyoblecz w najświętszą mię biel.
A gdy przyjmiesz mię w końcu do Siebie,
Przyoblecz w najświętszą mię biel.