235.  Znowu widzę przygnębioną twarz

1.
Znowu widzę
przygnębioną twarz,
znowu widzę zasmucone oczy.
Zagubiony wśród codziennych spraw
z tysiącem problemów
znowu walkę toczysz.
Refren:
Uśmiechnij się,
gdyż Ojciec patrzy z nieba i wie,
wie czego ci potrzeba,
lecz chce byś ty zaufał mu.
Już nie martw się,
On z tobą jest na zawsze i kocha cię
i winy ci przebacza,
nie lękaj się, cóż ci może się stać,
gdy Boga za Ojca masz?
(Coda) Uśmiechnij się.
2.
Czegoś chciałeś,
tak ze wszystkich sił,
tyle planów powiązałeś z tym.
A tu nagle mówisz jakiś pech,
wszystko inaczej potoczyło się.
3.
Tyle pragniesz,
tak byś wiele chciał,
gonisz szczęście,
co ci wciąż ucieka,
krzyż codzienny
chciałbyś rzucić sam,
boczysz się,
a Bóg na ciebie czeka.