195.  Do wieczerzy chdź

1.
Przed laty,
kiedy byłem dzieckiem małym,
bawiłem się,
aż nocny zapadł zmierzch.
A potem starą drogą powracałem
słysząc matkę,
gdy wołała do mnie tak:
Refren:
Już chodź,
już do wieczerzy chodź,
już słońce zeszło z pól.
Już chodź,
już do wieczerzy chodź,
bo idzie ciemna noc.
2.
Już bracie,
siostro porzuć swe staranie,
bo wkrótce
przyjdzie ten wspaniały dzień.
Gdy Bóg nas wezwie
do wieczerzy w niebie,
tam z dziećmi Jego
będziesz cieszyć się.