183.  Na pożegnanie

 
1.
Na pożegnanie wszyscy wraz
ku górze wznieśmy wzrok.
Niech aż pod niebo leci śpiew
prosto z serc przed Boski tron.
Bo Jezus w jedno złączył nas
i dał nam prawdy siew,
to miłość Jego żyje w nas,
przebacza, pokój śle.
 
2.
Więc naprzód śmiało idźmy wraz,
choć burz nie szczędzi wróg.
Niech łączy serca, koi ból
braterski uścisk rąk.
Do zobaczenia, pokój wam,
niech z wami będzie Bóg,
na innym miejscu, w inny czas
do zobaczenia znów.