180.  Wędrowiec

 
1.
Wędrowcam spotkał
pośród pustki dróg.
On zgięty brzemię
dźwigał swe.
Zatrzymał się
choć mnie ominąć mógł,
dał ręką znak
i ozwał się:
 
Refren:
Weź krzyż swój
i naśladuj mnie,
ja dawno odkupiłem cię.
Więc jakbym teraz Mu odmówić miał,
gdyż On mi wszystko dał.
 
2.
Przemówił a ja wnet
poznałem głos,
co mnie przyzywał
w łaski czas,
Jezusa głos co dzisiaj
spotkał mnie
jak tych na drodze w Emaus.
 
3.
O, Panie krzyż ów pragnę
teraz nieść,
co tyle lat przedemną stał.
Przed krórym zawsze mego
serca drzwi,
jam dotąd wciąż zamknięte miał.
 
4.
Mój krzyż do końca będę
chętnie niósł,
aż wieniec ów osiągnę tam.
Gdzie ręką swą wszechmocną
wieczny Wódz,
ten ciężar wreszcie
zdejmie sam.