14.  Chrześcijanie

1.
Przygasł już stosów żar,
siwy dym spowija świat.
Płacz i ból gdzieś unknął w dal,
w otchłań zapomnienia padł.
Refren:
To chrześcijanie,
to chrześcijanie,
heretykami zwani na codzień.
To chrześcijanie,
to chrześcijanie,
których świat, grzeszny świat
nie był godzien.
To ci co prawdy
się nie wyrzekli,
Chrystusa ponad
wszystko kochali.
Od uciech świata
tego uciekli
i za to życie
swoje oddali.
2.
Krople krwi, ludzkiej krwi,
w nikłych blaskach słońca lśnią.
Kształty ciał wśród siwej mgły,
no gasnących stosach tkwią.