69.  Spoczynku pragnie dusza ma

1.
Spoczynku pragnie dusza ma,
lecz tylko u Twych świętych stóp;
a gdy mnie wzmacnia miłość Twa,
nie straszny mi jest nawet grób.

2.
Bo Wszechpotężny Ojciec Bóg,
w dobroci nieprzebranej swej,
pozwala szukać u swych nóg
ucieczki podczas chwili złej.

3.
I serce się do Ciebie rwie.
Za Tobą tęsknię, Ojcze mój.
Spokojem racz obdarzyć mnie,
o spokój błagam ja, syn Twój.

4.
Bez Ciebie życia nie chcę znać,
bo w Tobie źródło życia jest.
I mądrość swoją racz mi dać,
gdy udzieliłeś ducha chrzest.

5.
Przed Tobą chylę kornie skroń
i błagam, Ojcze, przyjmij mię.
Niech rządzi mną Twa Boska dłoń,
niech Twoja wola spełni się.