47.  Nie dla mnie ziemski stan

1.
Nie dla mnie ziemski stan,
nie dla mnie świat,
bo kazał mi nasz Pan
iść w Jego ślad.
Nadzieję w serce wlał
i obietnicę dał,
ukoił smutek, znój;
Jezus jest mój!

2.
Więc w Prawdzie Pańskiej trwam
w wędrówce tej.
Do nieba dążę bram
w nadziei mej,
że u Jezusa nóg
przebaczy grzechy Bóg,
zwycięski uzna bój;
Jezus jest mój!

3.
A gdy się zbliży grób
i przyjdzie zgon,
to wiem, że koniec prób
przeznaczył On,
że Pan nagrodę da,
co wieczne czasy trwa,
gdzie gwiazd niebiańskich rój;
Jezus jest mój!