439.  Ojcze w niebiesiech

1.
Ojcze w niebiesiech,
jeśli to być może,
niechaj ten kielich
minie dziecię Twoje,
lecz gdy Twa wola inna,
Mocny Boże,
spraw, niechaj męstwem
serce me uzbroję.
Niech jak mój Zbawca
niegdyś tam, w Ogrójcu,
Bogu zaufam, łaskawemu Ojcu.

2.
Dziej się Twa wola,
chociaż Twoja droga
jest czasem trudna,
by nią kroczyć, Panie,
lecz kiedy sercem
szarpie ból i trwoga,
niech mi u boku
wierny Zbawca stanie.
Jak On po walce
niegdyś w Getsemane,
niech pokrzepiony
od modłów powstanę.

3.
Dziej się Twa wola!
Wierzę niewzruszenie,
żeś Bogiem prawdy,
żeś miłości Bogiem,
że nie nad siły
ześlesz doświadczenie,
serce uciszysz w smutku,
w bólu srogim.
Jak memu Zbawcy
wśród śmiertelnej trwogi,
tak duszy mojej
wrócisz pokój błogi.

4.
Dziej się Twa wola!
Ugnij moje serce,
niechaj radośnie
Tobie się ukorzy.
O, jakże często
w męce i rozterce
swojej szukało drogi
zamiast Bożej!
Jak memu Zbawcy
wpośród ciemnej nocy,
przybądź mi, Ojcze,
przybądź ku pomocy.