32.  Wznieście się, święci

1.
Wznieście się, święci,
w waszym sercu,
gdzie w chwale błyszczy
Pański tron,
gdzie na niebieskich
gwiazd kobiercu
na świętych swoich czeka On.
Ach! Tam czeka was
wielka chwała,
tam koronę Pan włoży
na skroń,
a gdy trzódka już
będzie cała,
światu da Pańskiej
łaski toń.

Refren:
Ach! Ten widok jest
zachwycający!
Blisko już, blisko ten
szczęsny czas.
Zbawca nasz, Zbawca
nas miłujący
przyszedł już, aby wziąć
w niebo nas.

2.
A źródło życia płynąć będzie
i ludzkość znowu będzie żyć.
Na tronie świata Król zasiądzie.
Kto zechce, z źródła będzie pić.
Wnet trudy i walki się skończą
i śmierć straszną odwróci Bóg,
a ręką Pan swoją obrończą
wyzwoli od krzyku i trwóg.

3.
Rzekę zbawienia widzi wiara,
spod krzyża ona płynie w świat.
Z tej rzeki czerpie ziemia stara
nadzieję przyszłych lepszych lat.
Na brzegach tej rzeki, wśród gaju,
pojednana ze Stwórcą swym,
tam ludzkość zamieszka jak w raju,
uzna Ojca i Pana w Nim.