301.  Choć burze nam grożą

1.
Choć burze nam grożą,
straszny jest wróg,
ufamy w moc Bożą, pomoc da Bóg.
Choć świat nas poniża,
wyszydza nasz stan,
idziem drogą krzyża,
bo z nami jest Pan.

2.
Nie chcemy łask świata,
bo grzeszny on.
Nas czeka zapłata
nie z ziemskich stron.
Za nasze cierpienia,
za troski i ból
udzieli zbawienia
sprawiedliwy Król.

3.
I w każdej potrzebie
lud modły śle
Panu, co w niebie
Królestwo ma swe,
i usty wiernymi
głosi każdy z nas:
Królestwa na ziemi
nadchodzi już czas.

4.
A gdy w śmierci tchnieniu
zgon ześle Pan,
Bóg w okamgnieniu
odmieni nasz stan.
W zwycięstwa koronie
wejdziem w nieba próg.
Do siebie nas przyjmie
dobrotliwy Bóg.