225.  Ty nam dałeś powołanie

1.
Ty nam dałeś powołanie,
a więc stajem na Twój zew.
W krzyż Twój wierzym, dobry Panie,
wierzym w Twoją cenną krew.
[:Chwała Panu!
Wznieśmy Panu wdzięczny śpiew.:]

2.
Jak kazałeś, tak dążymy
za Twym śladem, Panie nasz,
a gdy nieba dostąpimy,
ujrzym Twą chwalebną twarz,
[:kiedy chwałę
sługom swoim w niebie dasz.:]

3.
Dziś w cierpieniu wiernie trwamy,
boś Ty cierpieć kazał nam,
i z tęsknotą wyglądamy,
kiedy nas wyzwolisz sam,
[:boś obiecał
przyjąć nas do nieba bram.:]

4.
Tyś przyczyną wszechjestestwa,
Bóg przez Ciebie stworzył świat.
Dziś się zbliżył czas Królestwa,
co trwać będzie tysiąc lat.
[:Wnet zakwitnie
Twej miłości cudny kwiat.:]