179.  W mym sercu radość wielka wre

1.
W mym sercu radość wielka wre,
choć nieraz oczy płaczą.
Gdy Bóg za syna uznał mnie,
cóż dla mnie łzy dziś znaczą.
Z weselem znoszę każdy znój
i wszystkie me cierpienia;
bo mníe pociesza Zbawca mój
pewnością odkupienia.

2.
I zawsze z Panem zostać chcę
po nieskończone wieki,
by słodkiej wody napić się
z żywota czystej rzeki,
bo Oblubieniec przyrzekł mi,
że wody tej krynicą
otworzy sam niebiańskie drzwi
przed swą Oblubienicą.

3.
Więc kiedy dziś już nastał
czas królewskiej obecności,
Pan w niebo wnet zawezwie nas
na szczęście dla ludzkości.
Bo przez Syonu wzniosły stan,
przez Jego chwały blaski
popłynie wnet na ziemski łan
zdrój nieprzebranej łaski.