170.  Gdy chwila ucisku nad światem trwa

1.
Gdy chwila ucisku
nad światem wciąż trwa,
społeczność z śwętymi
otuchę nam da;
choć promień słoneczny
za chmurą się skrył,
obecność Jezusa
dodaje nam sił.

Refren:
Jezu, Zbawco nasz!
Ty widzisz głąb naszych serc,
opiekę dasz.

2.
Bo miłość wzajemna
łączy dzieci Twe,
z nas każdy Cię słuchać
i miłować chce;
a chociaż cierpienia
udziałem nam są,
dostąpim Zbawienia
przez krew świętą Twą.

3.
Choć huczą wciąż burze,
rozlega się grom,
nadzieja ma w górze,
gdzie Pański jest dom;
do Domu Pańskiego
kieruję krok swój,
Pan zbawi od złego,
bo Jezus jest mój.