145.  Gdym jeszcze w świecie był

1.
Gdym jeszcze w świecie był,
szukałem światła wciąż;
lecz marność moich ludzkich sił
wykazał święty mąż

2.
Słuchając męża rad,
badałem prawdę z Ksiąg;
i wnet odkryłem światła ślad,
co sieje blaskiem wkrąg.

3.
A idąc drogą tą,
już nie chcę w świecie być,
bo Panu składam służbę swą,
w Chrystusie pragnę żyć.

4.
Już mnie nie nęci świat
i życie chętnie dam
dla Zbawcy, co mi wskazał ślad,
do nieba wiodąc bram.