100.  Panie, gdyś wejrzał

1.
Panie, gdyś wejrzał
na ten ziemski krąg,
gdzie ludzkość cierpi
za bezbożność swą,
to zamiast zguby
z Twoich Boskich rąk,
zesłałeś Zbawcę,
co nas kupił krwią.

Refren:
Ja się raduję, że Ojciec mój,
mój Ojciec miłuje i mnie.
Ja się raduję, że Ojciec mój
miłuje nawet mnie.

2.
Więc za tę dobroć,
za Twej łaski zdrój,
coś tak obficie
w Synu swoim zlał,
dzięki Ci składa
wierny ludek Twój,
coś mu Królestwa
obietnicę dał.

3.
Lecz do Królestwa
aby dotrzeć bram
i chwałę zyskać,
trzeba wierzyć w krew,
co nas zbawiła
na Kalwarii tam,
gdzie Jezus śmiercią
zgasił Boży gniew.

4.
Ta krew kosztowna,
co zbawiła świat,
w Jehowy oczach
przyda zasług mi.
Przez krew tę zyskam
białość moich szat
i chwałę zyskam
w Tysiąclecia dni.