12: 2 Wiecie, iż gdyście poganami byli, do bałwanów niemych, jako was wodzono, daliście się prowadzić.
12: 3 Przetoż oznajmuję wam, iż nikt przez Ducha Bożego mówiąc, nie rzecze Jezusa być przeklęstwem; i nikt nie może nazwać Jezusa Panem, tylko przez Ducha Świętego.
12: 4 A różneć są dary, ale tenże Duch.
12: 5 I różne są posługi, ale tenże Pan.
12: 6 I różne są sprawy, ale tenże Bóg, który sprawuje wszystko we wszystkich.
12: 7 A każdemu bywa dane objawienie Ducha ku pożytkowi.
12: 8 Albowiem jednemu przez Ducha bywa dana mowa mądrości, a drugiemu mowa umiejętności przez tegoż Ducha;
12: 9 A drugiemu wiara w tymże Duchu, a drugiemu dar uzdrawiania w tymże Duchu, a drugiemu czynienie cudów, a drugiemu proroctwo, a drugiemu rozeznanie duchów.
12: 10 A drugiemu rozmaite języki, a drugiemu wykładanie języków.
12: 11 A to wszystko sprawuje jeden a tenże Duch, udzielając z osobna każdemu, jako chce.
12: 12 Albowiem jako ciało jedno jest, a członków ma wiele, ale wszystkie członki ciała jednego, choć ich wiele jest, są jednym ciałem: tak i Chrystus.
12: 13 Albowiem przez jednego Ducha my wszyscy w jedno ciało jesteśmy ochrzczeni, bądź Żydowie, bądź Grekowie, bądź niewolnicy, bądź wolni, a wszyscy napojeni jesteśmy w jednego Ducha.
12: 14 Albowiem ciało nie jest jednym członkiem, ale wieloma.
12: 15 Jeźliby rzekła noga: Ponieważem nie jest ręką, nie jestem z ciała; izali dlatego nie jest z ciała?
12: 16 A jeźliby rzekło ucho: Ponieważem nie jest okiem, nie jestem z ciała; izali dlatego nie jest z ciała?
12: 17 Jeźliż wszystko ciało jest okiem, gdzież słuch? a jeźliż wszystko słuchem, gdzież powonienie?
12: 18 Ale teraz Bóg ułożył członki, każdy z nich z osobna w ciele, jako chciał.
12: 19 A jeźliby wszystkie były jednym członkiem, gdzieżby było ciało?
12: 20 Ale teraz, acz jest wiele członków, lecz jedno jest ciało.
12: 21 Nie może tedy rzec oko ręce: Nie potrzebuję ciebie, albo zaś głowa nogom: Nie potrzebuję was.
12: 22 I owszem daleko więcej członki, które się zdadzą być najmdlejsze w ciele, potrzebne są.
12: 23 A które mamy za najniepoczciwsze w ciele, tym większą poczciwość wyrządzamy, a niepoczciwe członki nasze obfitszą poczciwość mają.
12: 24 Bo poczciwe członki nasze tego nie potrzebują; lecz Bóg tak umiarkował ciało, dawszy członkowi, któremu czci nie dostaje, obfitszą poczciwość.
12: 25 Aby nie było rozerwania w ciele, ale iżby jedne członki o drugich jednakież staranie miały.
12: 26 A przetoż jeźliże jeden członek cierpi, cierpią z nim wszystkie członki; a jeźli bywa uczczony jeden członek, radują się z nim wszystkie członki.
12: 27 Lecz wy jesteście ciałem Chrystusowym i członkami, każdy z osobna.
12: 28 A niektórych Bóg postanowił we zborze, najprzód Apostołów, potem proroków, po trzecie nauczycieli, potem cudotwórców, potem dary uzdrawiania, pomocników, rządców, rozmaitość języków.
12: 29 Izali wszyscy są Apostołami? Izali wszyscy prorokami? Izali wszyscy nauczycielami? Izali wszyscy cudotwórcami?
12: 30 Izali wszyscy mają dary uzdrawiania? Izali wszyscy językami mówią? Izali wszyscy tłumaczą?
12: 31 Starajcie się usilnie o lepsze dary; a ja wam jeszcze zacniejszą drogę ukażę.
