18: 2 Nie kocha się głupi w roztropności, ale w tem, co mu objawia serce jego.
18: 3 Gdy przychodzi niezbożny, przychodzi też wzgarda, a z mężem lekkomyślnym urąganie.
18: 4 Słowa ust męża mądrego są jako wody głębokie, a źródło mądrości jako potok wylewający.
18: 5 Nie dobra to, mieć wzgląd na osobę niezbożnego, aby był podwrócony sprawiedliwy w sądzie.
18: 6 Wargi głupiego zmierzają do swaru, a usta jego do bitwy wyzywają.
18: 7 Usta głupiego są upadkiem jego, a wargi jego sidłem duszy jego.
18: 8 Słowa obmówcy są jako słowa zranionych, a wszakże przenikają do wnętrzności żywota.
18: 9 Kto niedbały w sprawach swoich, bratem jest utratnika.
18: 10 Imię Pańskie jest mocną wieżą; sprawiedliwy się do niej uciecze, a wywyższony będzie.
18: 11 Majętność bogatego jest miastem jego mocnem, a jako mur wysoki w myśli jego.
18: 12 Przed upadkiem podnosi się serce człowiecze, a sławę uprzedza poniżenie.
18: 13 Kto odpowiada, pierwej niż wysłucha, głupstwo to jego i zelżywość.
18: 14 Duch męża znosi niemoc swoję; ale ducha utrapionego któż zniesie?
18: 15 Serce rozumne nabywa umiejętności, a ucho mądrych szuka jej.
18: 16 Dar człowieczy plac mu czyni, i przed wielmożnych przywodzi go.
18: 17 Sprawiedliwym zda się ten, kto pierwszy w sprawie swojej; ale gdy przychodzi bliźni jego, dochodzi go.
18: 18 Los uśmierza zwady, i między możnymi rozsądek czyni.
18: 19 Brat krzywdą urażony trudniejszy nad miasto niedobyte, a swary są jako zawory u pałacu.
18: 20 Z owocu ust każdego nasycon bywa żywot jego; urodzajem warg swych będzie nasycony.
18: 21 Śmierć i żywot jest w mocy języka, a kto go miłuje, będzie jadł owoce jego.
18: 22 Kto znalazł żonę, znalazł rzecz dobrą, i dostąpił łaski od Pana.
18: 23 Ubogi pokornie mówi; ale bogaty odpowiada surowie.
18: 24 Człowiek, który ma przyjaciół, ma się obchodzić po przyjacielsku, ponieważ przyjaciel bywa przychylniejszy nad brata.
