73: 2 Ale nogi moje mało się były nie potknęły, a blisko tego było, że mało nie szwankowały kroki moje,
73: 3 Gdym był zawiścią poruszon przeciwko szalonym, widząc szczęście niepobożnych.
73: 4 Bo nie mają związków aż do śmierci, ale w całości zostaje siła ich.
73: 5 W pracy ludzkiej nie są, a kaźni, jako inni ludzie, nie doznawają.
73: 6 Przetoż otoczeni są pychą, jako łańcuchem złotym, a przyodziani okrutnością, jako szatą ozdobną.
73: 7 Wystąpiły od tłustości oczy ich, a więcej mają nad pomyślenie serca.
73: 8 Rozpuścili się, i mówią złośliwie, o uciśnieniu bardzo hardzie mówią.
73: 9 Wystawiają przeciwko niebu usta swe, a język ich krąży po ziemi.
73: 10 A przetoż na to przychodzi lud jego, gdy się im wody już wierzchem leją,
73: 11 Że mówią:Jakoż ma Bóg o tem wiedzieć? albo mali o tem wiadomość Najwyższy?
73: 12 Albowiem, oto ci niezbożnymi będąc, mają pokój na świecie, i nabywają bogactw.
73: 13 Próżno tedy w czystości chowam ręce moje, a w niewinności serce moje omywam.
73: 14 Ponieważ mię cały dzień biją, a karanie cierpię na każdy poranek.
73: 15 Rzekęli: Będę też tak o tem mówił, tedy rodzaj synów twoich rzecze, żem im niepraw.
73: 16 Chciałemci tego rozumem doścignąć, ale mi się tu trudno zdało;
73: 17 Ażem wszedł do świątnicy Bożej, a tum porozumiał dokończenie ich.
73: 18 Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie.
73: 19 Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.
73: 20 Są jako sen temu, co ocucił; Panie! gdy ich obudzisz obraz ich lekce poważysz.
73: 21 Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:
73: 22 Zgłupiałem był, a nicem nie rozumiał, byłem przed tobą jako bydlę.
73: 23 A wszakże zawżdy byłem z tobą; boś mię trzymał za prawą rękę moję.
73: 24 Według rady swej prowadź mię, a potem do chwały przyjmiesz mię.
73: 25 Kogożbym innego miał na niebie? I na ziemi oprócz ciebie w nikim innym upodobania nie mam.
73: 26 Choć ciało moje, i serce moje ustanie, jednak Bóg jest skałą serca mego, i działem moim na wieki.
73: 27 Gdyż oto ci, którzy się oddalają od ciebie, zginą; wytracasz tych, którzy cudzołożą odstępowaniem od ciebie.
73: 28 Aleć mnie najlepsza jest trzymać się Boga; przetoż pokładam w Panu panującym nadzieję moję, abym opowiadał wszystkie sprawy jego.
