147: 2 Pan Jeruzalem buduje, a rozproszonego Izraela zgromadza.
147: 3 Który uzdrawia skruszonych na sercu, a zawiązuje boleści ich.
147: 4 Który rachuje liczbę gwiazd, a każdą z nich imieniem jej nazywa.
147: 5 Wielki jest Pan nasz, i wielki w mocy; rozumienia jego niemasz liczby.
147: 6 Pan pokornych podnosi; ale niepobożnych aż ku ziemi uniża.
147: 7 Śpiewajcież Panu z chwałą; śpiewajcie Bogu naszemu na harfie;
147: 8 Który okrywa niebiosa obłokami, a deszcz ziemi gotuje: który czyni, że rośnie trawa po górach;
147: 9 Który daje bydłu pokarm ich, i kruczętom młodym, które wołają do niego.
147: 10 Nie kocha się w mocy końskiej, ani się kocha w goleniach męskich.
147: 11 Kocha się Pan w tych, którzy się go boją, a którzy ufają w miłosierdziu jego.
147: 12 Chwalże, Jeruzalemie! Pana; chwalże , Syonie! Boga twego.
147: 13 Albowiem on umacnia zawory bram twoich, a błogosławi synów twoich w pośrodku ciebie.
147: 14 On czyni pokój w granicach twoich, a najwyborniejszą pszenicą nasyca cię.
147: 15 On wysyła słowo swe na ziemię; bardzo prędko bieży wyrok jego.
147: 16 On daje śnieg jako wełnę, szron jako popiół rozsypuje.
147: 17 Rzuca lód swój jako bryły; przed zimnem jego któż się ostoi?
147: 18 Posyła słowo swoje, i roztapia je; powienie wiatrem swym, a rozlewają wody.
147: 19 Oznajmuje słowo swe Jakóbowi, ustawy swe i sądy swe Izraelowi.
147: 20 Nie uczynił tak żadnemu narodowi; przetoż nie poznali sądów jego. Halleluja.
