107: 2 Niech o tem powiedzą ci, których odkupił Pan, jako ich wykupił z ręki nieprzyjacielskiej,
107: 3 A zgromadził ich z ziem, od wschodu i od zachodu, od północy i od morza.
107: 4 Błądzili po puszczy, po pustyni bezdrożnej, miasta dla mieszkania nie znajdując.
107: 5 Byli głodnymi i pragnącymi, aż w nich omdlewała dusza ich.
107: 6 A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;
107: 7 I prowadził ich drogą prostą, aby przyszli do miasta, w któremby mieszkali.
107: 8 Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi:
107: 9 Iż napoił duszę pragnącą, a duszę zgłodniałą napełnił dobrami.
107: 10 Którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, ściśnieni będąc nędzą i żelazem,
107: 11 Przeto, że byli odpornymi wyrokom Bożym, a radą Najwyższego pogardzili;
107: 12 Dla czego poniżył biedą serce ich; upadli, a nie był, ktoby ratował.
107: 13 A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.
107: 14 Wywodził ich z ciemności, i z cienia śmierci, a związki ich potargał.
107: 15 Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.
107: 16 Przeto, że kruszy bramy miedziane, a zawory żelazne rąbie.
107: 17 Szaleni dla drogi przewrotności swojej, i dla nieprawości swej utrapieni bywają.
107: 18 Wszelki pokarm brzydzi sobie dusza ich, aż się przybliżają do bram śmierci.
107: 19 Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
107: 20 Posyła słowo swe, i uzdrawia ich,a wybawia ich z grobu.
107: 21 Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi;
107: 22 I ofiarując ofiary chwały, niech opowiadają sprawy jego z wesołem śpiewaniem.
107: 23 Którzy się pławią na morzu w okrętach, pracujący na wodach wielkich:
107: 24 Ci widują sprawy Pańskie, i dziwy jego na głębi.
107: 25 Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.
107: 26 Wstępują aż ku niebu, i zaś zstępują do przepaści, tak, iż się dusza ich w niebezpieczeństwie rozpływa.
107: 27 Bywają miotani, a potaczają się jako pijany, a wszystka umiejętność ich niszczeje.
107: 28 Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
107: 29 Obraca burzę w ciszę, tak, że umilkną nawałności ich.
107: 30 I weselą się, że ucichło; a tak przywodzi ich do portu pożądanego.
107: 31 Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.
107: 32 Niech go wywyższają w zgromadzeniu ludu, a w radzie starców niechaj go chwalą.
107: 33 Obraca rzeki w pustynię, a potoki wód w suszę;
107: 34 Ziemię urodzajną obraca w niepłodną dla złości tych, którzy w niej mieszkają.
107: 35 Pustynie obraca w jeziora, a ziemię suchą w strumienie wód.
107: 36 I osadza w nich głodnych, aby zakładali miasta ku mieszkaniu;
107: 37 Którzy posiewają pole, a sadzą winnice, i zgromadzają sobie pożytek z urodzaju.
107: 38 Takci im on błogosławi, że się bardzo rozmnażają, a dobytku ich nie umniejsza.
107: 39 Ale podczas umniejszeni i poniżeni bywają okrucieństwem, nędzą, i utrapieniem;
107: 40 Gdy wylewa wzgardę na książąt, dopuszczając, aby błądzili po puszczy bezdrożnej.
107: 41 Onci nędznego z utrapienia podnosi, i rozmnaża rodzinę jego jako trzodę.
107: 42 To widząc uprzejmi rozweselą się, a wszelka nieprawość zatka usta swe.
107: 43 Ale któż jest tak mądry, aby to upatrywał, i wyrozumiewał wszystkie litości Pańskie?
