105: 2 Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich cudach jego.
105: 3 Chlubcie się imieniem świętem jego; niech się weseli serce szukających Pana.
105: 4 Szukajcież Pana i mocy jego; szukajcie oblicza jego zawsze.
105: 5 Przypominajcie sobie dziwy jego, które czynił, cuda jego i sądy ust jego.
105: 6 Wy nasienie Abrahama, sługi jego! Wy synowie Jakóbowi, wybrani jego!
105: 7 Onci jest Pan, Bóg nasz, po wszystkiej ziemi sądy jego.
105: 8 Pamięta wiecznie na przymierze swoje: na słowo, które przykazał aż do tysiącznego pokolenia;
105: 9 Które postanowił z Abrahamem, i na przysięgę swą uczynioną Izaakowi.
105: 10 Bo je postanowił Jakóbowi za ustawę, a Izraelowi za umowę wieczną.
105: 11 Mówiąc: Tobie dam ziemię Chananejską za sznur dziedzictwa waszego;
105: 12 Kiedy ich był mały poczet, prawie mały poczet, a jeszcze w niej byli przychodniami.
105: 13 Przechodzili zaiste od narodu do narodu, a z królestwa innego ludu;
105: 14 Nie dopuszczał nikomu, aby im miał krzywdę czynić; nawet karał dla nich i królów, mówiąc:
105: 15 Nie tykajcie pomazańców moich, a prorokom moim nie czyńcie nic złego.
105: 16 Gdy przywoławszy głód na ziemię, wszystkę podporę chleba pokruszył.
105: 17 Posłał przed nimi męża, który był za niewolnika sprzedany, to jest Józefa;
105: 18 Którego nogi pętami trapili, a żelazo ścisnęło ciało jego,
105: 19 Aż do onego czasu, gdy się o nim wzmianka stała; mowa Pańska doświadczała go.
105: 20 Posławszy król kazał go puścić; ten, który panował nad narodami, wolnym go uczynił.
105: 21 Postanowił go panem domu swego, i książęciem nad wszystką dzierżawą swoją,
105: 22 Aby władał i książętami jego według zdania duszy swojej, i starców jego mądrości nauczał.
105: 23 Potem wszedł Izrael do Egiptu, a Jakób był gościem w ziemi Chamowej;
105: 24 Gdzie rozmnożył Bóg lud swój bardzo, i uczynił go możniejszym nad nieprzyjaciół jego.
105: 25 Odmienił serce ich, iż mieli w nienawiści lud jego, a zmyślali zdrady przeciw sługom jego.
105: 26 Posłał Mojżesza, sługę swego i Aarona, którego obrał;
105: 27 Którzy im przedłożyli słowa znaków jego, i cuda w ziemi Chamowej.
105: 28 Posłał ciemności, i zaćmiło się, a nie byli odpornymi słowu jego.
105: 29 Obrócił wody ich w krew, a pomorzył ryby w nich.
105: 30 Wydała ziemia ich mnóstwo żab, i były w pałacach królów ich.
105: 31 Rzekł, a przyszła rozmaita mucha, i mszyce we wszystkich granicach ich.
105: 32 Dał grad miasto deszczu, ogień palący na ziemię ich.
105: 33 Także potłukł winnice ich, i figi ich, a pokruszył drzewa w granicach ich.
105: 34 Rzekł, a przyszła szarańcza, i chrząszczów niezliczone mnóstwo;
105: 35 I pożarły wszelkie ziele w ziemi ich, a pojadły urodzaje ziemi ich.
105: 36 Nawet pobił wszystko pierworodztwo w ziemi ich, początek wszystkiej siły ich.
105: 37 Tedy ich wywiódł ze srebrem i ze złotem, a nie był nikt słaby między pokoleniem ich.
105: 38 Radował się Egipt, gdy oni wychodzili; albowiem był przypadł na nich strach ich.
105: 39 Rozpostarł obłok na okrycie ich, a ogień na oświecanie nocy.
105: 40 Na żądanie ich przywiódł przepiórki, a chlebem niebieskim nasycił ich.
105: 41 Otworzył skałę i wypłynęły wody, a płynęły po suchych miejscach jako rzeka.
105: 42 Albowiem wspomniał na słowo świętobliwości swojej, które rzekł do Abrahama, sługi swego.
105: 43 Przetoż wywiódł lud swój z weselem, a z śpiewaniem wybranych swoich.
105: 44 I podał im ziemię pogan, a posiedli prace narodów.
105: 45 Aby zachowali ustawy jego, a prawa jego przestrzegali. Halleluja.
