41: 2 Któż mi co dał, abym mu oddał? cokolwiek jest pod wszystkiem niebem, moje jest.
41: 3 Nie zamilczę członków jego, ani silnej mocy jego, a grzecznego kształtu jego.
41: 4 Któż odkryje wierzch odzienia jego? z dwoistemi wędzidłami swemi któż przystąpi do niego?
41: 5 Wrota gęby jego któż otworzy? bo strach około zębów jego.
41: 6 Łuski jego mocne jako tarcze, bardzo ściśle spojone.
41: 7 Jedna z drugą tak spojona, że wiatr nie wchodzi między nie.
41: 8 Jedna do drugiej przylgnęła, ujęły się, a nie dzielą się.
41: 9 Kichanie jego czyni blask, a oczy jego są jako powieki zorzy.
41: 10 Z ust jego lampy wychodzą, a iskry ogniste wyrywają się.
41: 11 Z nozdrzy jego wychodzi dym, jako z garnca wrzącego, albo kotła.
41: 12 Dech jego węgle rozpala, a płomień z ust jego wychodzi.
41: 13 W szyi jego przemieszkuje moc, a boleść przed nim ucieka.
41: 14 Sztuki ciała jego spoiły się, całowite są w nim, że się nie porusza.
41: 15 Serce jego twarde jako kamień, tak twarde, jako sztuka spodniego kamienia młyńskiego.
41: 16 Gdy się podnosi, drżą mocarze, a od strachu oczyszczają się.
41: 17 Miecz, który go sięga, nie ostoi się, ani drzewce, ani strzała, ani pancerz.
41: 18 Żelazo poczyta sobie za plewę, a miedź za drzewo zbótwiałe.
41: 19 Nie upłoszy go strzała, a jako źdźbło są u niego kamienie z procy.
41: 20 Strzelbę sobie poczyta jako słomę, a pośmiewa się z szermowania włócznią.
41: 21 Pod nim są ostre skorupy; ściele sobie na rzeczach ostrych jako na błocie.
41: 22 Czyni, że wre głębokość jako garniec, a że się mąci morze jako w moździerzu.
41: 23 Za sobą jasną ścieszkę czyni, tak, że się zdaje, iż przepaść ma siwiznę.
41: 24 Niemasz na ziemi równego mu, który tak stworzony jest, że się niczego nie boi.
41: 25 *** POSSIBLE ERROR IN BIBLE, TEXT MISSING HERE ***
