24: 2 Niezbożni granice przenoszą, trzody zabierają i pasą.
24: 3 Osła sierotek zajmują, a wołu od wdowy w zastawie biorą.
24: 4 Spychają ubogich z drogi; spólnie się muszą nędzni kryć na ziemi.
24: 5 Oto jako leśne osły w puszczach wychodzą na robotę swoję, wstawając rano na łupiestwo; pustynia jest chlebem ich, i dzieci ich.
24: 6 Na polu ubogiego pożynają zboże, a niepobożni z winnic zbierają.
24: 7 Nagich nocować przymuszają bez odzienia, którzy się nie mają czem nakryć na zimnie.
24: 8 Powodzią gór zmaczani bywają, nie mając mieszkania przytulają się do skały.
24: 9 Porywają sierotkę od piersi, a od ubogiego biorą zastaw.
24: 10 Nagiemu dopuszczają chodzić bez odzienia, a o głodzie chowają tych, którzy ich snopy noszą.
24: 11 A ci, którzy między murami ich wyciskają oliwę i prasy tłoczą, pragną.
24: 12 Ludzie w mieście wzdychają, a dusze zabitych wołają, a Bóg temu wstrętu nie czyni.
24: 13 Cić to są, którzy się sprzeciwiają światłości, a nie znają dróg jej, ani stanęli na ścieszkach jej.
24: 14 Raniuczko wstaje mężobójca, zabija ubogiego i niedostatecznego, a w nocy jest jako złodziej.
24: 15 Oko cudzołożnika pilnuje zmierzku, mówiąc: Nie ujrzy mię nikt; i zakrywa oblicze swe.
24: 16 Podkopywają w ciemności domy, które sobie naznaczyli, i nienawidzą światła.
24: 17 Ale zaranek jest im jako cień śmierci; jeźli ich kto pozna, przypada na nich strach cienia śmierci.
24: 18 Lekkimi są na wodach; przeklęty dział ich na ziemi; nie patrzą na drogę wolną.
24: 19 Jako susza i gorącość trawią wody śnieżne, tak grób grzeszników.
24: 20 Zapomina go żywot matki jego, a robak słodkość z niego czuje; niemasz więcej pamiątki jego, a nieprawość połamana jest jako drzewo.
24: 21 Roztrąca niepłodną, która nierodziła, a wdowie nie czyni dobrze.
24: 22 Pociąga też mocarzy możnością swoją: a gdy na nich powstał, zwątpili o żywocie swoim.
24: 23 Daje mu Bóg, na czemby bezpiecznie spolegać mógł: wszakże oczy jego patrzą na drogi ich.
24: 24 Na chwilę wywyższeni są, alić ich niemasz; zniżeni i ściśnieni będą jako inni wszyscy, a jako wierzch kłosa ścięci będą.
24: 25 A jeźli nie tak jest, gdzież jest ten, coby mi zadał kłamstwo, a coby obrócił wniwecz słowa moje?
